Στην οδό Αθηνάς

Είχα κάποιες δουλειές να κάνω προχθές και πέρασα μεσημέρι από την οδό Αθηνάς, οι Τζακαράντες ήταν ανθισμένες. Ειναι φυτό αφρικάνικο ευαίσθητο στον πάγο και στην ανθρώπινη αδιαφορία, νομίζω είναι από την Μοζαμβίκη. Μετά η μέρα προχώρησε κανονικά...σαν τον αρουραίο, χωρίς να κουνάει καν το γρασίδι. 

Προχθές έβρεξε

Προχθές έβρεξε και ξαφνικά μύρισε χώμα. Ο Μιχάλης είπε: Το καλύτερο αντικαταθλιπτικό....χώμα....μυρίζεις χώμα και είσαι μια χαρά.

Η καχυποψία θα σε εξουθενώσει

Moby Dick, Herman Melville

Λέγε με Ισμαήλ. Πριν από μερικά χρόνια -δεν έχει σημασία πόσο ακριβώς- έχοντας λίγα ή καθόλου χρήματα και τίποτα ιδιαίτερο που να με ενδιαφέρει στη στεριά, σκέφτηκα να ταξιδέψω λίγο στη θάλασσα και να δω το υδάτινο μέρος του κόσμου. Είναι ένας τρόπος που έχω να διώχνω το σπλήνιασμα και να ρυθμίζω το κυκλοφοριακό. Όταν πιάνω τον εαυτό μου να στραβώνει το στόμα, όταν μες στη ψυχή μου είναι Νοέμβρης υγρός, που ψιλοβρέχει, όταν πιάνω τον εαυτό μου να σταματάει άθελα μπρος σε φερετροπωλεία και να γίνεται ουραγός κάθε κηδείας που συναντώ. Είναι το δικό μου υποκατάστατο του πιστολιού και της σφαίρας. Δεν υπάρχει τίποτα το εκπληκτικό σ' αυτό. Αν το ήξεραν έφτανε, όλοι σχεδόν οι άνθρωποι, με τον τρόπο τους, αργά ή γρήγορα, θα έτρεφαν πάνω-κάτω τα ίδια αισθήματα με μένα για τον ωκεανό

Αφιερωμένο στον Γιάννη, που ήταν χθες στο σπίτι και έχει γυρίσει το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου ως ναυτικός. Είναι η καλύτερη εισαγωγή που έχει γραφτεί στην ιστορία της λογοτεχνίας.  Και η καλύτερη λύση σε περίπτωση που τα πράγματα παραδυσκολέψουν

Η σημερινή πρόβα για το Κατερίνη

Στη σημερινή πρόβα για το Κατερίνη η Ελένη μας διάβαζε ένα απόσπασμα του Έλλιοτ. Σοβαρέψαμε όλοι. Λίγο μετά και ενώ κάποιος θα δάκρυζε θα αλλάζαμε αναγκαστικά θέμα.

Αργότερα ο Μιχάλης θα μας διάβαζε ένα κείμενο που μας αρέσει πολύ και θα ήταν υπερβολικό να πω για αυτό ότι είναι ένα απ' τα ωραιότερα ερωτικά ποιήματα που έχω ακούσει, αλλά δυστυχώς είναι. 

Βρείτε τις 10 διαφορές στις 2 εικόνες.

Μην ανησυχείτε δεν πρόκειται να συναντηθούν, θα προσπεράσουν ο ένας τον άλλο

Η Μαρία ξεκουράζει το χτυπημένο πόδι της και μιλάει με τον δραματουργό μας τον Νίκο για το δωμάτιο της στο Κατερίνη. Ο Νίκος περιέγραφε το ταξίδι από την μήτρα που σε γέννησε μέχρι το τώρα που ζεις, πιο πριν η Μαρία του έλεγε κάποια παράξενα στατιστικά στοιχεία που αφορούσαν τις ζωές όλων μας.Για λίγο σώπασαν.